Wynajem samochodów

Polscy konsumenci są bardzo mobilni, podróżują do innych krajów członkowskich Unii Europejskiej, wyjeżdżają w delegacje służbowe lub na wakacje. Coraz więcej konsumentów podczas pobytu za granicą wynajmuje samochód na kilka dni, w związku z tym warto wiedzieć jak się do tego zabrać, aby uniknąć przykrych niespodzianek.

Porównując oferty przedsiębiorstw wynajmujących samochody konsumentom należy zwrócić uwagę na:

• dokładne dane kontaktowe do przedsiębiorcy, numer rejestru zezwolenia na działalność, opinie o danej firmie np. w Internecie,
• sposób podawania ceny, konsument powinien przed zawarciem umowy móc dokładnie określić koszty wynajmu, cena powinna uwzględniać dodatkowe opłaty np. ubezpieczenia,
• okres wynajmu i możliwość swobodnego go przedłużenia,
• określenie marki samochodu, modelu, wyposażenia, rocznika produkcji,
• ustalić miejsce i czas odbioru samochodu,
• możliwości otrzymania bezpłatnie samochodu zastępczego, jeśli wystąpią kłopoty,
• sposób ustalenia i naprawy oraz koszty usuwania ewentualnych szkód,
• jakiego rodzaju dokumentami auta powinniśmy dysponować w danym kraju,
• dodatkowe wymogi przedsiębiorcy,
• sposób zawarcia umowy np. rezerwacja przez Internet,
• okres obowiązywania i zasady promocji,
• kary umowne za niewłaściwe wykonanie umowy (np. nie dostarczenie auta na czas, braki w wyposażeniu) albo wcześniejsze rozwiązanie umowy.

Warto zadać przedsiębiorcy dodatkowe pytania, jeśli mamy wątpliwości.

W trakcie rezerwacji samochodu należy poprosić o zdjęcie modelu, który będzie nam udostępniony. W ten sposób możemy wstępnie stwierdzić, czy dany samochód spełni nasze oczekiwania.

Należy obowiązkowo żądać spisania umowy wynajmu samochodu. Jeden egzemplarz umowy powinien otrzymać konsument. A następnie powinniśmy starannie przeczytać umowę. Umowa, która musi obejmować wszystkie warunki wynajmu. Jeśli niespodziewanie przy odbiorze samochodu będą dokonywane ustalenia ustne trzeba je dopisać do umowy, wraz z datą nowych ustaleń i dodatkowym podpisem stron umowy.

W umowie warto zapisać podział płatności np. zapłatę zaliczki i zasady jej ewentualnego zwrotu. W ten sposób konsument ma chociaż częściowy wpływ na spełnianie obowiązków przez obie strony na każdym etapie. Niekiedy przedsiębiorca, jako zabezpieczanie żąda podpisania dokumentów (np. czeku) in blanco. Należy unikać tego rodzaju sytuacji albo dopilnować, żeby dokument ten został nam zwrócony. Także w umowie fakt ten powinien być wyraźnie wskazany.

W momencie odbioru samochodu konsument powinien obejrzeć samochód i zgłosić niezwłocznie wszelkie zastrzeżenia na piśmie do przedsiębiorcy, w szczególności widoczne uszkodzenia i ich charakter. Wymóg zatwierdzenia przez konsumenta stanu technicznego jest niewłaściwy, ponieważ na ogół konsument nie jest w stanie tego określić i tym samym pozbawia się praw do dochodzenia roszczeń. Przedsiębiorca ma obowiązek dostarczyć sprawny samochód.

Ponadto odbierając samochód trzeba pamiętać o dokumentach auta. Wtedy można sprawdzić np. kiedy był dokonywany ostatni przegląd okresowy samochodu.

Jeśli podczas pozostawania samochodu w naszej dyspozycji będziemy mieli wypadek warto oddać samochód do warsztatu, aby oszacowano koszty szkód. W ten sposób zabezpieczamy się przed zawyżeniem wartości szkody przez przedsiębiorcę w stosunku do faktycznej usterki samochodu. Jednak naprawę samochodu należy pozostawić właścicielowi samochodu.

W protokole zdania samochodu warto umieścić stwierdzenie, w jakim stanie samochód został zwrócony (bez uszkodzeń zewnętrznych, sprawny technicznie). Protokół odbioru i zdania samochodu powinien być opatrzony datą i podpisem obu stron, sporządzony w dwóch egzemplarzach, jeden dla konsumenta.

Ubezpieczenie

Wynajmując samochód za granicą konsument powinien sprawdzić, jakie są warunki ubezpieczenia, w szczególności jakiego rodzaju szkody obejmuje (szkody, kradzież) i uregulowania odnośnie poruszania się po innych krajach. Zdarza się, że zapisy umowy ubezpieczenia wyznaczają specjalne uwarunkowania dotyczące jazdy samochodem w krajach Unii Europejskiej i poza Europą. Czasami konsument musi wykupić dodatkowe ubezpieczenie do wyjazdów zagranicznych. W ogólnych warunkach ubezpieczenia powinna być także wskazana droga zgłaszania szkód, np. w ciągu 48 godzin.

W razie problemów warto skupić się na polubownym rozwiązaniu sporu, ponieważ ubezpieczyciel jest znacznie bogatszym i "potężniejszym graczem rynkowym". Podobnie jak w Polsce, także w innych krajach są wyspecjalizowane organizacje do polubownego rozwiązywania sporów dotyczących ubezpieczeń.

Więcej informacji

Raport "Wynajem samochodów w Unii Europejskiej"

Więcej o ubezpieczeniu samochodów w aktach prawa na poziomie europejskim:

• dyrektywy 92/49/EWG z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie oraz zmieniająca dyrektywy 73/239/EWG i 88/357/EWG (trzecia dyrektywa w sprawie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie) (Dz. Urz. WE L 228 z 11.08.1992),
• dyrektywy 2000/26/WE z dnia 16 maja 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych, zmieniająca dyrektywy 73/239/EWG i 88/357/EWG (czwarta dyrektywa w sprawie ubezpieczeń komunikacyjnych) (Dz. Urz. WE L 181 z 20.07.2000),
• dyrektywy 2001/17/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie reorganizacji i likwidacji zakładów ubezpieczeń (Dz. Urz. WE L 110 z 20.04.2001),
• dyrektywy 2002/83/WE z dnia 5 listopada 2002 r. dotyczącej ubezpieczeń na życie (Dz. Urz. WE L 345 z 19.12.2002).